Koszary perkusyjne -Drum Barracks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Koszary perkusyjne
Pomnik historyczno-kulturowy nr 21 w Los Angeles
Drum Barracks, Wilmington, Kalifornia.jpg
Kwatera oficerska Drum Barracks, sierpień 2008 r.
Drum Barracks znajduje się w aglomeracji Los Angeles
Koszary perkusyjne
Drum Barracks znajduje się w Kalifornii
Koszary perkusyjne
Drum Barracks znajduje się w Stanach Zjednoczonych
Koszary perkusyjne
Lokalizacja 1052 Banning Blvd., 1053 Cary St. Wilmington, Los Angeles, Kalifornia
Współrzędne 33 ° 47'5 "N 118 ° 15'24" W / 33.78472°N 118.25667°W / 33.78472; -118.25667 Współrzędne: 33 ° 47'5 "N 118 ° 15'24" W / 33.78472°N 118.25667°W / 33.78472; -118.25667
Wybudowany 1862-1863
Styl architektoniczny Odrodzenie greckie
Nr referencyjny NRHP 71000161
CHISL nr 169
LAHCM nr 21
Ważne daty
Dodano do NRHP 12 lutego 1971
Wyznaczony LAHCM 7 czerwca 1963

Drum Barracks, znane również jako Camp Drum i Drum Barracks Civil War Museum, to ostatni zachowany oryginalny obiekt wkowy z czasów wojny secesyjnej w rejonie Los Angeles. Znajduje się w dzielnicy Wilmington w Los Angeles, w pobliżu portu w Los Angeles, został wyznaczony jako California Historic Landmark, Historyczny Pomnik Kultury Los Angeles i został wpisany do Krajowego Rejestru Mic Historycznych . Od 1987 roku działa jako muzeum wojny secesyjnej otwarte dla publiczności.

Historia

Wraz z wybuchem wojny secesyjnej w kwietniu 1861 r. po stronie Unii pojawiły się obawy o lojalność i bezpieczeństwo obszaru Los Angeles. Wielu mieszkańców tego obszaru było niedawnymi przybyszami ze stanów południowych, a mieszkaniec południa John C. Breckinridge otrzymał dwa razy więcej głosów lokalnych niż Abraham Lincoln w wyborach prezydenckich w 1860 roku . Grupa secesjonistów organizowała także publiczne ćwiczenia w El Monte w Kalifornii, pokazując flagę Niedźwiedzia Kalifornii zamiast Gwiazd i Pasków.

Phineas Banning, założyciel Wilmington (wówczas znanego jako New San Pedro), napisał list do prezydenta Lincolna, w którym przekazał, że Unia straci Kalifornię, jeśli nie zostaną podjęte jakieś postanowienia mające stłumić nastroje prokonfederacyjne. Początkowo Unia przeniosła garnizon z Fort Tejon do Camp Latham w pobliżu Culver City w Kalifornii . Później, w 1861 roku, Banning i Benjamin Davis Wilson, pierwszy burmistrz Los Angeles, podarowali rządowi 60 akrów (240.000 m 2 ) w Wilmington po 1 dolara każdy na budowę garnizonu Unii. Do stycznia 1862 r. dowództwo wkowe przeniosło się z Camp Latham do Camp Drum w Wilmington, a do marca 1862 r. do Camp Drum została przeniesiona cała kompania wk Camp Latham z wyjątkiem jednej. Obóz został zbudowany w latach 1862-1863 kosztem 1 miliona dolarów i składał się z 19 budynków zlokalizowanych na 60 akrach (240.000 m 2 ) w Wilmington oraz 37 akrów (150 000 m 2 ) w pobliżu portu. Do marca 1864 r. oficjalne listy i dokumenty określały obóz jako Koszary Bębnów, a nie Obozowe Bębny.

Camp Drum i Drum Barracks otrzymały swoją nazwę od pułkownika Richarda Coultera Druma, ówczesnego zastępcy adiutanta generalnego Departamentu Armii Pacyfiku, stacjonującego w San Francisco, a nie od instrumentu perkusyjnego. Nie ma żadnych zapisów, że pułkownik Drum kiedykolwiek widział lub postawił stopę na stacji noszącej jego imię.

Podczas wojny secesyjnej Camp Drum było siedzibą Dystryktu Południowej Kalifornii i siedzibą Kolumny Kalifornkiej dowodzonej przez pułkownika Jamesa Henry'ego Carletona . W Camp Drum stacjonowało od 2000 do 7000 żołnierzy, a Wilmington stało się kwitnącą społecznością o populacji większej niż Los Angeles w czasie wojny.

W 1862 roku Texas Volunteers przejęli kontrolę nad dużą częścią terytorium Nowego Meksyku (w tym dzisizą Arizoną) dla Konfederacji, a pułkownik Carleton otrzymał rozkaz odzyskania kontroli nad terytorium. Około 2350 żołnierzy z California Column wymaszerowało z Camp Drum i stoczyło bitwę pod przełęczą Picacho, najbardziej wysuniętą na zachód bitwę wojny secesyjnej.

W 1864 roku rząd federalny obawiał się, że sympatycy Konfederacji będą próbować wyposażyć korsarzy do zatapiania statków przewożących złoto i srebro z Lode Comstock, aby pomóc Unii. Aby pozbawić ich kotwicowiska, firma C, 4. kalifornka piechota pod dowództwem kapitana Westa, zajęła wyspę Catalina 1 stycznia 1864 roku i położyła kres wydobyciu złota, nakazując wszystkim opuszczenie wyspy. Mały garnizon wk Unii stacjonował na wyspie Camp Santa Catalina na przesmyku na zachodnim krańcu wyspy przez około dziewięć miesięcy. Ich koszary pozostają ntarszą budowlą na wyspie w obszarze Two Harbors i są obecnie siedzibą klubu jachtowego Isthmus Yacht Club.

Camp Drum służył również jako środek odstraszający sympatyków Konfederacji w rejonie Los Angeles, pomagał zachować lojalność terytorium wobec Unii i uniemożliwiał Konfederatom korzystanie z portu w Los Angeles.

Po wojnie secesyjnej Camp Drum przez kilka lat pozostawał aktywny w wojnach indiańskich. Do 1870 roku został zdezaktywowany i popadł w ruinę. W październiku 1871 roku „ Los Angeles Star” doniósł, że wszystkie pozostałe oddziały w Drum Barracks zostały skierowane do Fort Yuma .

W 1873 r. rząd zwrócił ziemię Banningowi i Wilsonowi po zlicytowaniu budynków. Banning kupił pięć budynków za 2917 dolarów, a Wilson kupił jeden za 200 dolarów.

Oznaczenia historyczne, konserwacja i wykorzystanie jako muzeum

W 1927 r. Drum Barracks został uznany za zabytek historyczny przez rdzennych synów Złotego Zachodu, a w 1935 r. został oficjalnie uznany za California Historic Landmark #169. Wraz z utworzeniem Komisji Dziedzictwa Kulturowego w Los Angeles w 1962 r. Drum Barracks był jednym z pierwszych mic oznaczonych jako Historyczny Zabytek Kultury (HCM nr 21), otrzymując oznaczenie pomnika w 1963 r. Został również oznaczony jako i wymieniony w National Rejestr mic zabytkowych w 1971 r.

W 1963 r. właściciel nieruchomości wystawił nieruchomość na sprzedaż i pojawiły się obawy o jej ewentualną rozbiórkę. Pod przewodnictwem Waltera Holsteina lokalni mieszkańcy utworzyli Towarzystwo Ochrony Baraków Bębnowych, zbierając fundusze na zakup nieruchomości. W 1967 roku, pod przewodnictwem Olivera Vickery'ego, kuratora Banning House i Joan Lorenzen, stan Kalifornia zakupił Barracks Drum, przy czym Towarzystwo zachowało odpowiedzialność za utrzymanie i eksploatację koszar jako mica historycznego. W 1986 roku państwo przekazało majątek miastu Los Angeles pod warunkiem, że będzie ono funkcjonowało jako muzeum wojny secesyjnej.

Zachowana 16-pokojowa konstrukcja była kwaterą oficerską, która była kiedyś jednym z 19 podobnych budynków na tym terenie. Dziś koszary są otwarte jako muzeum upamiętniające wkład Kalifornii w wojnę domową.

Zakłócenia

Ocalały budynek cieszy się lokalną reputacją jako mice różnych zjawisk paranormalnych, a odwiedzający i lokalni mieszkańcy twierdzą, że słyszą dźwięk grzechotających łańcuchów lub kół wozu i końskich kopyt, widzą dym (prawdopodobnie z rur żołnierzy), dostrzegając zjawy kobieta w obcisłej spódnicy i pachnąca mocnymi, lawendowo-fioletowymi perfumami. The Drum Barracks został omówiony w Unsolved Mysteries na początku lat 90. w segmencie zatytułowanym „Civil War Ghosts”. Niektóre osoby, z którymi przeprowadzono wywiady w tym segmencie, twierdziły, że widziały zjawy żołnierzy wojny secesyjnej. W 2005 roku Koszary pojawiły się w odcinku Most Haunted .

Historyczny punkt orientacyjny Kalifornii

Znacznik historycznego punktu orientacyjnego Kalifornii nr 169 na stronie brzmi:

  • NIE. 169 DRUM BARRACS — założone w 1862 roku Drum Barracks stały się siedzibą wkową Stanów Zjednoczonych dla południowej Kalifornii, Arizony i Nowego Meksyku. Był garnizonem i bazą zaopatrzeniową, a także stacją końcową dla pociągów wielbłądów obsługiwanych przez armię do 1863 roku. Opuszczony w 1866 roku, mice pozostaje symbolem wojny secesyjnej w Kalifornii.

Zobacz też

Przypisy

Zewnętrzne linki