Taktyka Final Fantasy -Final Fantasy Tactics

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Taktyki Final Fantasy
Fftbox.jpg
Sztuka w Ameryce Północnej
Deweloper(zy) Kwadrat
Wydawcy
Dyrektor(zy) Yasumi Matsuno
Producent(y) Hironobu Sakaguchi
Projektanci Hiroyuki Ito
Programista (y) Taku Murata
Artysta(y) Hiroshi Minagawa
Akihiko Yoshida
Hideo Minaba
Pisarze Yasumi Matsuno
Kompozytor(zy) Hitoshi Sakimoto
Masaharu Iwata
Seria Taktyki Final Fantasy
Platformy PlayStation
Wydanie
  • JP : 20 czerwca 1997 r.
  • NA : 28 stycznia 1998 r.
Gatunki Taktyczna gra fabularna
Tryb(y) Jeden gracz

Final Fantasy Tactics to taktyczna gra RPG opracowana i wydana przez Square na konsolę do gier PlayStation . Wydana w Japonii w czerwcu 1997 i w Stanach Zjednoczonych w styczniu 1998 przez Sony Computer Entertainment, jest to pierwsza gra z serii Tactics z serii Final Fantasy i pierwsza gra osadzona w fikcyjnym świecie znanym później jako Ivalice . Fabuła opowiada o Ramzie Beoulve, wysoko urodzonym kadecie znajdującym się w środku konfliktu zbrojnego znanego jako The Lion War, w którym dwie wrogie frakcje szlacheckie pragną tronu królestwa.

Produkcja rozpoczęła się w 1995 roku przez Yasumiego Matsuno, nowicjusza, który stworzył serię Ogre Battle w Quest Corporation . Życzeniem Matsuno była przystępna gra taktyczna z fabułą skupiającą się na konflikcie klasowym i przepisaniu historii na nowo. Matsuno działał jako reżyser i scenarzysta, twórca Final Fantasy Hironobu Sakaguchi był producentem, a bitwy zostały zaprojektowane przez Hiroyuki Ito . Wielu innych członków zespołu było weteranami serii Ogre Battle, w tym artyści Hiroshi Minagawa i Akihiko Yoshida oraz kompozytorzy Hitoshi Sakimoto i Masaharu Iwata .

Gra zyskała uznanie krytyków w magazynach i witrynach o grach, a od czasu wydania stała się kultowym klasykiem . Sprzedano około 1,24 miliona sztuk w Japonii w 1997 roku i ponad 2,4 miliona na całym świecie do sierpnia 2011 roku. Jest wymieniany jako jedna z najlepszych gier wideo wszechczasów . W świecie Ivalice pojawiło się wiele innych tytułów, w tym inne gry z serii Tactics oraz główny tytuł Final Fantasy XII z 2006 roku . Ulepszony port Final Fantasy Tactics, Final Fantasy Tactics: The War of the Lions, został wydany w 2007 roku w ramach projektu Ivalice Alliance .

Rozgrywka

Na trawiastym polu bitwy stoją różne postacie i stworzenia. Pole bitwy podzielone jest na kwadraty, a niektóre kwadraty są niebieskie.
Przykład izometrycznych pól bitew występujących w grze. Niebieskie panele na ziemi oznaczają mica, do których Wizard (w słomkowym kapeluszu i ikoną „AT”) może się przenieść.

Final Fantasy Tactics to taktyczna gra RPG, w której gracze śledzą historię głównego bohatera Ramzy Beoulve. W grze dostępne są dwa tryby rozgrywki: bitwy i mapa świata. Bitwy toczą się na trójwymiarowych, izometrycznych polach. Postacie poruszają się po polu bitwy złożonym z kwadratowych płytek; zakres ruchu i akcji jest określany przez statystyki postaci i klasę zawodową. Pole bitwy uwzględnia również takie elementy, jak teren i pogoda, aby określić strategiczne zalety i wady podczas starć. Bitwy są turowe ; jednostka może działać, gdy jej Czas Szarży (CT) osiągnie 100 i zostanie zwiększony raz na każdą jednostkę CT (miara czasu w bitwach) o wartość równą statystyce prędkości jednostki. Podczas bitwy, gdy jednostka wykona akcję pomyślnie, otrzymuje punkty doświadczenia (EXP) i punkty pracy (JP). Akcje mogą obejmować ataki magiczne, fizyczne lub użycie przedmiotu. Punkty życia (HP) wrogich jednostek są również widoczne dla gracza (z wyjątkiem niektórych bossów), dzięki czemu gracz wie, ile obrażeń nadal musi zadać konkretnej jednostce.

Na mapie świata gracz porusza się po predefiniowanych ścieżkach łączących miasta i punkty bitewne. Gdy ikona postaci znajduje się nad miastem, można otworzyć menu z kilkoma opcjami: „Bar” do przyjmowania ofert pracy pobocznych, „Sklep” do kupowania zapasów i wyposażenia oraz „Biuro Żołnierza” do rekrutacji nowych postaci. W dalszej części gry niektóre miasta zawierają "Sklepy z futrami" do zdobywania przedmiotów poprzez kłusownictwo potworów. Bitwy losowe toczą się w ustalonych micach na mapie, oznaczonych na zielono. Ominięcie jednego z tych mic może skutkować przypadkowym spotkaniem.

Postać stoi w środku koła otoczonego innymi postaciami. U góry ekranu znajduje się pole z różnymi statystykami.
Final Fantasy Tactics oferuje szeroki wybór klas pracy. Ta konkretna postać jest obecnie Czarodziejem.

Taktyka zawiera system klas postaci, który pozwala graczom dostosowywać postacie do różnych ról. Gra w dużym stopniu wykorzystuje większość oryginalnych klas postaci znanych z wcześnizych gier Final Fantasy, w tym Summoners, Wizards (Black Mages), Priest (White Mages), Monks, Lancers (Dragons) i Thieves . Nowi rekruci zaczynają jako Giermek lub Chemik, podstawowe klasy odpowiednio dla wojowników i magów. W grze dostępnych jest dwadzieścia mic pracy dostępnych dla zwykłych postaci.

JP nagradzane w bitwie są wykorzystywane do uczenia się nowych umiejętności w ramach każdej klasy zawodowej. Nagromadzenie wystarczającej ilości JP skutkuje podniesieniem poziomu pracy; nowe prace są odblokowywane poprzez osiągnięcie określonego poziomu w aktualnej klasie pracy (na przykład, aby zostać kapłanem lub czarodziejem, jednostka musi najpierw osiągnąć 2 poziom pracy jako chemik), co również pozwala postaci uzyskać więcej JP w tej klasie w bitwach. Po nauczeniu się wszystkich umiejętności klasy pracy, klasa jest „opanowana”. Żołnierz w konkretnej robocie zawsze jest wyposażony w swoją wrodzoną umiejętność (czarodzieje zawsze mają „czarną magię”, rycerze zawsze mają „umiejętność bojową”), ale drugi slot umiejętności zawodowych i kilka innych slotów umiejętności (reakcja, wsparcie i ruch) mogą być wypełniony każdą umiejętnością, jakiej nauczył się dany żołnierz.

Intrygować

Ustawienie

Akcja rozgrywa się w królestwie Ivalice, inspirowanym średniowieczem . Królestwo znajduje się na półwyspie otoczonym morzem od północy, zachodu i południa, z przylądkiem na południe od lądu. Jest gęsto zaludniony przez ludzi, chociaż na mniej zaludnionych obszarach można znaleźć inteligentne potwory. W krainie dominuje magia, chociaż ruiny i artefakty wskazywały, że dawna ludność polegała na maszynach, takich jak statki powietrzne i roboty. Sąsiedzi Ivalice to królestwo Ordalii na wschodzie i Romanda, naród wkowy na północy. Chociaż trzy narody mają wspólne królewskie rody, toczyły się między nimi poważne wojny. Na czele dominującej wiary stoi wpływowa instytucja religijna znana jako Kościół Glabados, skupiająca się wokół postaci religijnej znanej jako św. Ajora.

Historia ma mice po tym, jak Ivalice zakończyło wojnę z dwoma narodami w tak zwanej wojnie pięćdziesięcioletniej i boryka się z problemami gospodarczymi i konfliktami politycznymi. Niedawno zmarł król Ivalic, a jego spadkobierca jest niemowlęciem, więc w mice księcia potrzebny jest regent. Królestwo jest podzielone między dwóch kandydatów o imieniu Książę Goltana, reprezentowany przez Czarnego Lwa i Księcia Larga, symbolizowanego przez Białego Lwa. Konflikt prowadzi do tego, co w grze znane jest jako Lion War. Za tym tłem kryje się odkrycie historyka gry, Alazlama J. Durai, który stara się ujawnić historię nieznanej postaci, której rola w lwiej wojnie była duża, ale została zatuszowana przez kościół królestwa.

Postacie

Większość fabuły gry jest przedstawiana z perspektywy Ramzy, która jest postacią gracza w historii. Zostaje wprowadzony do różnych frakcji Lion War; najwybitnize to książę Goltana i książę Larg, którzy chcą zostać strażnikami monarchy Ivalice i toczą ze sobą wojnę. Historia rozwija się i obejmuje postacie z Kościoła Glabados, który po cichu kontrolował Ivalice i konstruował przedmiotową wojnę.

W miarę postępów w grze gracze mogą rekrutować zwykłe postacie graczy i dostosowywać je za pomocą systemu pracy z serii Final Fantasy. W kilku bitwach pojawiają się również postacie sterowane przez sztuczną inteligencję gry, które mogą zostać zrekrutowane w dalszej części gry, zgodnie z właściwą fabułą. Postacie zostały zaprojektowane przez Akihiko Yoshidę, który był również odpowiedzialny za ilustracje i projekty postaci w takich grach, jak Tactics Ogre, Final Fantasy Tactics Advance, Final Fantasy XII i Vagrant Story .

Fabuła

Ivalice dochodzi do siebie po wojnie pięćdziesięcioletniej przeciwko Ordalii. Po śmierci jej władcy kandydatami do tronu są księżna Ovelia i książę Orinas. Pierwszy jest wspierany przez księcia Goltanę z Czarnego Lwa, a drugi przez królową Ruvelię i jej brata, księcia Larga z Białego Lwa. Obie grupy biorą udział w bitwach w lwiej wojnie.

Szlachta i pospólstwo postrzegają się nawzajem negatywnie, a wielu pospólstwa przyłączyło się do Brygady Zwłok, by walczyć z żołnierzami szlachty. Ramza, członek szlacheckiej rodziny rycerskiej Beoulve, i Delita, jego przyjaciel z dzieciństwa, który był zwykłym ludem, są świadkami morderstwa siostry Delity podczas powstania. To powoduje, że Delita i Ramza porzucają związki ze szlachtą. Ramza dołącza do grupy najemników dowodzonej przez Gafgariona, która chroni księżniczkę Ovelię przed polowaniem ze strony obu stron Lwiej Wojny. Delita dołącza do sił Goltany. Ponownie spotykają się, gdy Gafgarion próbuje zabrać Ovelię do księcia Larga. Agrias sugeruje odwiedzenie kardynała Delacroix z kościoła Glabados, aby chronić Ovelię. Po drodze Ramza spotyka Mustadio, mechanika posiadającego świętą relikwię zwaną Kamieniem Zodiaku. Ścigany przez firmę handlową za moc, którą zawiera, Mustadio również szuka interwencji Delacroix.

Ramza odkrywa, że ​​Wielki Spowiednik Marcel Funebris i kościół wykorzystali legendę o świętych dzielnych zodiaku, aby zebrać kamienie zodiaku i wszczęli wojnę z lwami. Aby zapobiec ingerencji Ramzy, Delacroix używa kamienia, aby przekształcić się w demona Lucavi, a Ramza go pokonuje. Ramza jest uważany przez kościół za heretyka i jest ścigany przez templariuszy, żołnierzy kościoła polujących na kamienie zodiaku. Uzyskuje dowód na kłamstwa Kościoła na temat świętego Ajory, centralnej postaci w religii, i próbuje użyć go wraz z Kamieniem Zodiaku, aby ujawnić spisek organizacji.

Dwie strony Lwiej Wojny ścierają się w wielkiej bitwie, która kończy się śmiercią Larga i Goltany. Ramza zatrzymuje bitwę i ratuje generała, hrabiego Cidolfusa Orlandeau, chociaż Kościół eliminuje dwóch przywódców, aby zapewnić sobie kontrolę nad Ivalice. Ramza odkrywa, że ​​Templariusze są opętani przez Lucavi, którzy starają się wskrzesić swojego przywódcę Ultimę, i potrzebowali rozlewu krwi i odpowiedniego ciała, aby dokończyć zmartwychwstanie. Alma, siostra Ramzy, ma służyć jako gospodarz wcielenia Ultimy. Ultima zostaje wskrzeszona, a Ramzie i jego sojusznikom udaje się ją zniszczyć i uciec z Ivalice.

W epilogu Delita poślubia Ovelię i zostaje królem Ivalice. Nie znajduje prawdziwej satysfakcji, ponieważ nawet Ovelia mu nie ufa, co prowadzi ją do dźgnięcia Delity. W zamian Ovelia zostaje dźgnięta nożem przez Delitę, a jej los pozostaje niejednoznaczny w grze. Delita następnie krzyczy do Ramzy, pytając, co Ramza zyskał w zamian za swoje działania, w porównaniu do Delity. Orran próbuje ujawnić złowrogi spisek Kościoła za pomocą „Raportu Durai”, ale jego dokumenty zostają skonfiskowane, a on spalony na stosie za herezję. Wiele wieków później historyk próbuje opisać historię lwiej wojny.

Rozwój

Mężczyzna mówiący do mikrofonu
Hironobu Sakaguchi wpadł na pomysł Final Fantasy Tactics .

Tactics została wymyślona w 1993 roku przez twórcę serii Final Fantasy, Hironobu Sakaguchi, który jest fanem taktycznego gatunku RPG. Ze względu na jego duże zaangażowanie w główną serię, nie był w stanie tego zrealizować w tamtym czasie. Produkcja w końcu rozpoczęła się pod koniec 1995 roku przez Yasumiego Matsuno, który do tego roku pracował w Quest Corporation nad serią Ogre Battle, rezygnując po zakończeniu prac nad Tactics Ogre: Let Us Cling Together i przenosząc kilku pracowników do Square . W tym okresie firma Square zerwała wieloletnią współpracę deweloperską z Nintendo i przeniosła swoje projekty gier na konsolę PlayStation firmy Sony . Matsuno pełnił funkcję reżysera i głównego scenarzysty. Producentem gry był Sakaguchi. Głównym programistą był Taku Murata, który wcześniej pracował nad serią Mana . Matsuno opisał środowisko pracy w Square jako bardziej demokratyczne niż w Quest, z większą zdolnością całego personelu do wnoszenia pomysłów projektowych. Projekt graficzny był wspólnym wysiłkiem prowadzonym przez weteranów Tactics Ogre, Hiroshi Minagawę i Akihiko Yoshidę, z dodatkowymi projektami postaci i grafikami autorstwa Hideo Minaby i Eiichiro Nakatsu. W przeciwieństwie do dopracowanej estetyki CGI Final Fantasy VII, zespół chciał ręcznie rysowanego stylu artystycznego. Kinematyka otwarcia i zamknięcia została stworzona przez zachodnią firmę Animatek International.

Matsuno początkowo miał na celu taktyczną grę RPG, która byłaby dostępna, coś, do czego początkowo dążył w grach Ogre Battle, a później czuł, że nie udało mu się osiągnąć dzięki Tactics . Decydując, jak odróżnić Tactics od swojego wcześnizego tytułu, skupił się na indywidualnym rozwoju postaci, podobnie jak w głównej serii, kontrastując z wkową symulacją Tactics Ogre, zachowując jednocześnie inspirowaną szachami rozgrywkę. Podczas gdy Matsuno zaprojektował większość pozostałych systemów gry, ze względu na braki kadrowe i konieczność skupienia się na scenariuszu, system walki został zaprojektowany przez Hiroyuki Ito . Ito nie lubił taktycznych RPGów z tamtych czasów, znudził się ich mechaniką, więc zaprojektował system walki tak, aby był wciągający, szybki i ekscytujący. Matsuno musiał przeciwstawić się woli Ito uproszczenia systemu klas. Projekt poziomów, który wykorzystywał kompaktowe poziomy w stylu dioramy, został wybrany tak, aby umożliwić zamierzone 60 klatek na sekundę, zapewniając płynną rozgrywkę, której gracze oczekują od tego gatunku. Niewielka skala bitew wzmocniła także osobisty charakter konfliktów narracyjnych w grze. Projektowanie poziomów i mastering trwały do ​​tygodnia przed wydaniem gry.

Pod kierownictwem Matsuno projekt gry znacznie odbiegał od oryginalnej koncepcji Sakaguchi, szczególnie w jej narracyjnym tonie. Matsuno w tym czasie opisał swoje życzenie, aby narracja naśladowała „poczucie zawadiackiego heroizmu”. Jego celem było stworzenie moralitetu o tematyce Final Fantasy . Matsuno stwierdził, że tematyczne wykorzystanie w grze społeczeństwa klasowego wywodzi się z jego doświadczeń w firmach produkujących gry, obserwując ich hierarchię i sposób, w jaki starsi projektanci byli traktowani jako członkowie rodziny królewskiej. Założenie fabuły długo ukrywanej historii starożytnej zostało zainspirowane odkryciem Zwojów znad Morza Martwego oraz historią Imienia Róży . Dla Tactics Matsuno stworzył zupełnie nowy świat nazwany Ivalice, którego używał w wielu późnizych projektach. Ivalice zostało zaprojektowane jako złożona sceneria z głębokim tłem historycznym. Opisał to jako puste płótno, na którym on i później inni mogli tworzyć narracje. Podczas gdy niektóre aspekty zakończenia pozostały niejasne, Matsuno uważał, że narracja jest kompletna sama w sobie.

Muzyka

W fazie wstępnego planowania muzyka miała być utrzymana w optymistycznym stylu, zgodnym z główną serią Final Fantasy . Ze względu na przedstawienie ludzi walczących ze sobą, a nie walczących z potworami, Matsuno czuł, że optymistyczna muzyka jest niewłaściwa. Oryginalną ścieżkę dźwiękową napisali Hitoshi Sakimoto i Masaharu Iwata, obaj weterani serii Ogre Battle . Sakimoto, który został dołączony do projektu przez Matsuno, zarówno Matsuno, jak i uznany kompozytor Final Fantasy Nobuo Uematsu doradzili, aby nie przejmowali się trzymaniem stylu głównej serii Final Fantasy . Iwata opisał grę jako „gigantyczny projekt” do pracy i otrzymał wiele pomocy od innych pracowników Square. Kilka utworów zostało zainspirowanych fabułą i grafiką koncepcyjną gry, a niektóre nazwy utworów zostały wybrane przez Sakimoto na podstawie pierwszych wrażeń odpowiednich postaci. Sakimoto opisał swoją muzykę do gry jako „jasne i wesołe melodie”, niosące motywy nadziei i miłości. Sakimoto i Iwata pracowali osobno nad własnymi utworami. Album został po raz pierwszy wydany na dwóch płytach Compact Disc przez DigiCube 21 czerwca 1997 roku i ponownie wydany przez Square Enix 24 marca 2006 roku.

Wersje i ponowne wydania

Tactics została po raz pierwszy wydana w Japonii 20 czerwca 1997 roku. Została dołączona do płyty demo SaGa Frontier . Lokalizacja w języku angielskim została częściowo zlecona na zewnątrz, a drugą częścią tłumaczenia i lokalizacji zajmował się Michael Baskett z Square USA. Baskett zaczął pisać scenariusz w stylu zbliżonym do staroangielskiego, ale zaczynało to wpływać na zrozumiałość gry i sprawiać, że postacie brzmiały podobnie, więc w ostatecznym skrypcie został on stonowany. Został wydany w Ameryce Północnej 28 stycznia 1998 roku przez firmę Sony, która następnie działała jako zachodni wydawca platformy Square. Został ponownie wydany jako część Kolekcji Millennium Square. Ta seria gier została wydana tylko w Japonii, a każdy tytuł jest kupowany z zestawem powiązanych towarów. Final Fantasy Tactics zostało sprzedane 29 czerwca 2000 roku wraz z tytułami takimi jak Saga Frontier, Saga Frontier 2, Brave Fencer Musashi, Front Mission 3, Ehrgeiz i Legend of Mana .

Cztery lata po wydaniu w 1997 roku Final Fantasy Tactics zostało wybrane jako część linii reedycji Sony Greatest Hits . Final Fantasy Tactics stało się także częścią Ultimate Hits, głównej gamy budżetowej Square Enix dostępnej w Japonii.

Wersja Final Fantasy Tactics na konsolę PlayStation Portable, zatytułowana Final Fantasy Tactics: The War of the Lions, została wydana 10 maja 2007 r. w Japonii, a później we wszystkich regionach. Jest to druga gra ogłoszona w ramach Sojuszu Ivalice. Gra zawiera zaktualizowaną wersję Final Fantasy Tactics wraz z nowymi funkcjami, w tym przerywnikami w grze, nowymi postaciami i możliwością gry wieloosobowej . Zaktualizowana mechanika zawiera wsparcie dla panoramicznego ekranu 16:9, nowe przedmioty, nowe zadania i pełnoekranowe filmy w trybie cel-shaded . Wersja angielska zawiera pełne głosy podczas przerywników filmowych, podczas gdy wersja japońska nie.

Przyjęcie

Final Fantasy Tactics sprzedało się w Japonii w prawie 825 000 egzemplarzy w pierwszej połowie 1997 roku, a zakończył rok z prawie 1,24 milionami sprzedanych egzemplarzy. Do 2007 roku gra sprzedała się w Japonii w około 1,35 miliona egzemplarzy. W sierpniu 2011 roku gra sprzedała się w ponad 2,4 miliona egzemplarzy na całym świecie.

Final Fantasy Tactics zyskało uznanie krytyków po wydaniu. Niektóre recenzje chwaliły sekwencje bitewne jako wymagające, wymagające bardziej strategicznego planowania niż zwykłe gry RPG i wykorzystujące wiele mechanik rozgrywki w późnizych sekwencjach bitewnych. Chwalono także efekty wizualne, w szczególności efekty zaklęć, trójwymiarowe pola bitewne oraz kamerę, którą można obracać i przybliżać. Inni recenzenci nie zgodzili się i uznali te elementy za problem, ponieważ wymagało to, aby bitwy składały się z mnizej liczby postaci. John Ricciardi w swojej recenzji dla Electronic Gaming Monthly przekonywał, że gra powinna była zostać wykonana w stylu 2D, aby procesory PlayStation mogły poradzić sobie z większymi polami bitew. Nob Ogasawara, pisząc dla GamePro, był również zaniepokojony małą skalą bitew, mówiąc, że w rezultacie gra „nie jest tak bardzo Tactics Ogre ze smakiem Final Fantasy, jak FF ze smakiem TO”. Recenzent RPGFan skrytykował trudność gry jako niespójną, częściowo ze względu na umiejętności charakterystyczne dla niektórych postaci, które niesprawiedliwie wpływają na przebieg bitwy na korzyść lub przeciw graczowi.

Krytycy chwalili głębię historii i zwroty akcji, ale niektórzy zauważyli, że duża liczba podobnie wyglądających postaci utrudnia rozróżnienie między postaciami, aby rozwinąć emocjonalne przywiązanie. RPGFan skrytykował angielską lokalizację jako pełną błędów gramatycznych. Chwalono także ścieżkę dźwiękową gry.

IGN przyznało grze nagrodę Editor's Choice Award w 1998 roku, chwaląc grafikę w grze jako „niesamowitą”, a środowiska bitewne z dodatkowymi szczegółami jako „niezwykle dobrze zaprojektowane”. GameSpot nazwał Final Fantasy Tactics jedną z „najlepszych gier wszechczasów” w 2007 roku. Gra zajęła 84 mice w plebiscycie „Top 100 ulubionych gier wszech czasów” japońskiego magazynu Famitsu w marcu 2006 roku, 45 mice na liście Game Informer wśród 100 najlepszych gier, 43. mice na liście Electronic Gaming Monthly i 38. w rankingu najlepszych gier IGN.

Dziedzictwo

Świat Final Fantasy Tactics pojawił się w kilku innych grach wideo Square. Po premierze gry zespół deweloperski opracował Vagrant Story, w której znalazło się kilka subtelnych nawiązań do Final Fantasy Tactics . W wywiadzie Matsuno powiedział, że oba tytuły rozgrywają się w tym samym fikcyjnym świecie Ivalice. Podczas opracowywania Vagrant Story Matsuno i Sakaguchi zainicjowali sequel Tactics, który wykorzystywał grafikę 2D z powodu problemów z rozwojem 3D w tamtym czasie. Projekt został zlecony bliżej nieokreślonemu programiście z powodu zaangażowania zespołu w Vagrant Story, a później został anulowany z nieokreślonych powodów. W 2006 roku ukazała się Final Fantasy XII, również osadzona w świecie Ivalice. Square Enix ogłosiło pod koniec tego samego roku Ivalice Alliance, nową serię gier osadzonych w świecie Ivalice, podczas konferencji prasowej w Tokio. Pierwszym wydanym tytułem było Final Fantasy XII: Revenant Wings .

Square wydało Final Fantasy Tactics Advance na Nintendo Game Boy Advance w 2003 roku. Oprawa i silnik gry są podobne do tych z poprzedniczki, ale obsada postaci jest znacznie mniza, a fabuła znacznie prostsza. Pośrednia kontynuacja Final Fantasy Tactics Advance, zatytułowana Final Fantasy Tactics A2: Grimoire of the Rift, została wydana w Japonii w 2007 roku, a na całym świecie w 2008 roku. Jest to również jeden z tytułów wydanych w ramach serii gier Ivalice Alliance i rozgrywa się we wszechświecie Ivalice.

Ramza i Agrias pojawili się w internetowej grze karcianej Lord of Vermilion III w 2014 roku. Ramza pojawia się również jako grywalna postać w bijatyce Dissidia Final Fantasy NT . W 2017 roku MMORPG Final Fantasy XIV: A Realm Reborn przedstawił alternatywną wersję Final Fantasy Tactics, w której Ramza i jego towarzysze zginęli pod koniec Tactics . Matsuno stwierdził, że inspiracją do zobrazowania tej fabuły była liczba graczy, którzy źle zrozumieli zakończenie Taktyki . Final Fantasy Tactics pojawia się w grze karcianej Final Fantasy Trading Card, z Ramzą, Delitą, Agriasem i innymi postaciami pojawiającymi się w Opus I (liczba rzymska). Taktyka pojawiła się dodatkowo w Opus III, IV, V, VII, X i XIII.

Zremiksowana wersja utworu „Ovelia & Delita” została nominowana do nagrody „Best Game Music Cover/Remix” podczas 16 dorocznych nagród Game Audio Network Guild Awards.

Uwagi

Bibliografia

Zewnętrzne linki