Gustaw Petro -Gustavo Petro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Gustaw Petro
Gustavo Petro Burmistrz Bogoty (przycięte2).jpg
Petro w 2013 roku
Prezydent-elekt Kolumbii
Objęcie urzędu
7 sierpnia 2022 r.
Wiceprezydent Francia Marquez (wybrana)
Kolejny Iván Duque
Członek Senatu
Objęcie urzędu
20 lipca 2018 r.
W biurze
20.07.2006 – 20.07.2010
Burmistrz Bogotá
W biurze
23.04.2014 – 31.12.2015
Poprzedzony María Mercedes Maldonado (działanie)
zastąpiony przez Enrique Peñalosa
Na stanowisku
01.01.2012 – 19.03.2014
Poprzedzony Clara López Obregón (aktorka)
zastąpiony przez Rafael Pardo (działanie)
Członek
Izby Reprezentantów
W biurze
20.07.1998 – 20.07.2006
Okręg wyborczy Dzielnica Stołeczna
W urzędzie
01.12.1991 – 20.07.1994
Okręg wyborczy Cundinamarca
Dane osobowe
Urodzić się ( 1960-04-19 )19 kwietnia 1960 (wiek 62)
Ciénaga de Oro, Córdoba, Kolumbia
Partia polityczna Humanitarna Kolumbia (2011-obecnie)

Inne powiązania polityczne
M-19 (1977-1997)
Alternative Way (1998-2002)
Regional Integration Movement (2002-2004)
Alternatywny Polak Demokratyczny (2004-2010)
Historyczny Pakt dla Kolumbii (2021-obecnie)
Małżonka(e)
Katia Burgos
(rozwiedziony )

Mary Luz Herrán
( m. 1992; dyw. 2003 )

( m. 2003 )
Dzieci 5
Alma Mater Zewnętrzny Uniwersytet Kolumbii
Graduate School of Public Administration
Papieski Uniwersytet Xavierian
University of Salamanca
Podpis
Stronie internetowej gustavopetro .co

Gustavo Francisco Petro Urrego ( hiszp. wymowa: [usˈtaβo fɾanˈsisko ˈpetɾo uˈreɣo] ; ur. 19 kwietnia 1960) to kolumbki ekonomista, polityk, były partyzant, senator i prezydent- elekt Kolumbii . Pokonał Rodolfo Hernándeza Suareza w drugiej turze kolumbkich wyborów prezydenckich w 2022 r . 19 czerwca. Kiedy obejmie urząd, Petro zostanie pierwszym lewicowym prezydentem Kolumbii.

W wieku 17 lat Petro został członkiem grupy partyzanckiej Ruch 19 Kwietnia, która później przekształciła się w Sojusz Demokratyczny M-19, partię polityczną, w której został wybrany do Izby Reprezentantów w 1991 roku. Wybory parlamentarne w Kolumbii . Pełnił funkcję senatora jako członek partii Alternatywny Biegun Demokratyczny (PDA) po wyborach parlamentarnych w Kolumbii w 2006 roku z drugim co do wielkości głosem. W 2009 roku zrezygnował ze stanowiska, by startować w wyborach prezydenckich 2010 roku w Kolumbii, zajmując czwarte mice w wyścigu.

Z powodu nieporozumień ideologicznych z przywódcami PDA założył ruch Humane Colombia, aby rywalizować o burmistrza Bogoty . 30 października 2011 r. został wybrany na burmistrza w wyborach samorządowych, które to stanowisko objął 1 stycznia 2012 r. Otrzymał światowe „Przywództwo klimatyczne i mikie” w 2013 r. dzięki swoim osiągnięciom podczas sprawowania urzędu. W pierwszej turze kolumbkich wyborów prezydenckich w 2018 r . zajął drugie mice z ponad 25% głosów 27 maja i przegrał w drugiej turze wyborów 17 czerwca.

Wczesne życie

Petro urodził się w Ciénaga de Oro, w departamencie Kordoby, w 1960 roku. Jego rodzina była rolnikami. Jego pradziadek, Francesco Petro, wyemigrował z południowych Włoch w 1870 roku, dlatego posiada włoskie obywatelstwo. Petro został wychowany w wierze katolickiej i twierdził, że ma wizję Boga z teologii wyzwolenia, choć kwestionuje też istnienie Boga.

Poszukując lepszej przyszłości, rodzina Petro postanowiła w latach 70. przenieść się do bardziej zamożnego kolumbkiego miasta Zipaquirá, położonego na północ od Bogoty.

Petro studiował w Colegio de Hermanos de La Salle, gdzie założył gazetę studencką Carta al Pueblo („List do ludu”). W wieku 17 lat został członkiem Ruchu 19 Kwietnia i zaangażował się w działalność. W swoim czasie, 19 kwietnia, Petro został liderem i został wybrany ombudsmanem Zipaquiry w 1981 roku i radnym od 1984 do 1986 roku.

bojowość M-19

W wieku około 17 lat Petro został członkiem Ruchu 19 Kwietnia (M-19), kolumbkiej organizacji partyzanckiej, która powstała w 1974 roku w opozycji do koalicji Frontu Narodowego po zarzutach oszustwa w wyborach w 1970 roku .

W 1985 roku Petro został aresztowany przez wko za przestępstwo nielegalnego posiadania broni. Został skazany i skazany na 18 miesięcy więzienia. To właśnie podczas uwięzienia Petro zmienił swoją ideologię, nie postrzegając już zbrojnego oporu jako realnej strategii zdobycia poparcia społecznego. W 1987 roku M19 prowadził rozmowy pokojowe z rządem.

Edukacja

Petro ukończył ekonomię na Universidad Externado de Colombia i rozpoczął studia podyplomowe w Escuela Superior de Administración Pública (ESAP). Później uzyskał tytuł magistra ekonomii na Universidad Javeriana . Następnie wyjechał do Belgii i rozpoczął studia magisterskie z ekonomii i praw człowieka na Université catholique de Louvain . Rozpoczął również studia doktoranckie z administracji publicznej na Uniwersytecie w Salamance w Hiszpanii.

Kariera polityczna

Wczesna kariera

Po zdemobilizowaniu ruchu M-19 byli członkowie ugrupowania (m.in. Petro) utworzyli partię polityczną o nazwie Sojusz Demokratyczny M-19, która w 1991 r. zdobyła znaczną liczbę mic w Izbie Reprezentantów, reprezentując wydział Cundinamarca . W lipcu 1994 roku spotkał się z podpułkownikiem Hugo Chávezem, który właśnie został zwolniony z więzienia za rolę w próbie zamachu stanu w Wenezueli w lutym 1992 roku, podczas wydarzenia poświęconego myśli boliwariańskiej w Fundacji Kultury im. Simóna Rodrígueza w Bogocie, kierowanej przez José Cuesta, asystent parlamentarny Petra.

W 2002 roku Petro został wybrany do Izby Reprezentantów reprezentującej Bogotę, tym razem jako członek ruchu politycznego Vía Alterna, który założył wraz z byłym kolegą Antonio Navarro Wolffem i innymi byłymi członkami M-19. W tym okresie został nazwany „Najlepszym kongresmanem” zarówno przez swoich kolegów z Kongresu, jak i przez prasę.

Jako członek Vía Alterna, Petro stworzył koalicję wyborczą z Frente Social y Político, by utworzyć Niezależnego Polaka Demokratycznego, który połączył się z Alternativa Democrática w 2005 roku, tworząc Alternatywny Demokratyczny Biegun, dołączając do dużej liczby lewicowych działaczy politycznych.

W 2006 roku Petro został wybrany do Senatu, mobilizując drugą co do wielkości frekwencję wyborczą w kraju. W tym roku zdemaskował również skandal parapolityczny, oskarżając członków i zwolenników rządu o mieszanie się z grupami paramilitarnymi w celu „odzyskania” Kolumbii.

Sprzeciw wobec rządu Uribe

Senator Petro stanowczo sprzeciwił się rządowi Álvaro Uribe . W 2005 roku, będąc członkiem Izby Reprezentantów, Petro potępił bizneswoman loterii Enilse López (znaną również jako „ La Gata ” [kot]). Od maja 2009 r. była więziona i śledzona za powiązania z (obecnie rozwiązaną) grupą paramilitarną Zjednoczone Siły Samoobrony Kolumbii (AUC). Petro twierdził, że AUC przyczyniła się finansowo do kampanii prezydenckiej Álvaro Uribe w 2002 roku. Uribe obalił te oświadczenia Petro, ale podczas kampanii prezydenckiej w 2006 roku przyznał, że otrzymał wsparcie finansowe od Enilse Lópeza.

Podczas drugiej kadencji prezydenta Álvaro Uribe Petro zachęcał do debaty na temat afery parapolitycznej. W lutym 2007 roku Petro rozpoczął publiczny spór słowny z prezydentem Uribe, kiedy Petro zasugerował, że prezydent powinien wycofać się z negocjowania procesu demobilizacji oddziałów paramilitarnych w Kolumbii; nastąpiło to po oskarżeniach, że brat Uribe, Santiago Uribe, był byłym członkiem grupy paramilitarnej Dwunastu Apostołów w połowie lat dziewięćdziesiątych. Prezydent Uribe odpowiedział, oskarżając Petro o bycie „terrorystą w cywilu” i wzywając opozycję do otwartej debaty.

17 kwietnia 2007 Petro rozpoczął w Kongresie debatę na temat CONVIVIR i rozwoju paramilitaryzmu w Departamencie Antioquia . Podczas dwugodzinnego przemówienia ujawnił różne dokumenty ukazujące relacje między członkami kolumbkiego wka, obecnymi przywódcami politycznymi, handlarzami narkotyków i grupami paramilitarnymi. Petro skrytykował również działania Álvaro Uribe jako gubernatora departamentu Antioquia w latach CONVIVIR i zaprezentował starą fotografię brata Álvaro Uribe, Santiago, obok kolumbkiego handlarza narkotykami Fabio Ochoa Vázqueza .

Minister spraw wewnętrznych i sprawiedliwości Carlos Holguín Sardi oraz minister transportu Andrés Uriel Gallego zostali poproszeni o obronę prezydenta i jego rządu. Obaj kwestionowali przeszłość Petra jako członka-rewolucjonisty i oskarżyli go, że „nie potępia wojny brutalnych ludzi”. Większość argumentów Petra została potępiona jako obrzucanie błotem. Dzień po tej debacie prezydent powiedział: „Byłbym wielkim partyzantem, bo nie byłbym partyzantem z błota, ale partyzantem z karabinów. Byłbym sukcesem militarnym, a nie fałszywym bohaterem”.

Brat prezydenta Uribe, Santiago Uribe, potwierdził, że jego ojciec i bracia Ochoa dorastali razem i razem pracowali w biznesie konnym Paso Fino . Następnie wspomniał, że ma też wiele zdjęć, zrobionych z wieloma osobami.

18 kwietnia 2007 r. Nadinspektor Czuwania i Bezpieczeństwa wydał komunikat odrzucający oskarżenia Petra dotyczące ugrupowań CONVIVIR. Nadleśnictwo stwierdziło, że wiele z wymienionych grup zostało autoryzowanych przez departamenty Sucre i Córdoba, ale nie przez rząd Antioquia; dodał również, że lvaro Uribe, ówczesny gubernator Antioquii, usunął odpowiedzialność prawną ośmiu grup CONVIVIR w 1997 roku. Wspomniano również, że przywódca paramilitarny znany jako „Julian Bolívar” nie został jeszcze zidentyfikowany jako taki i nie był powiązany z żadnym CONVIVIR podczas autoryzacji tych grup.

Groźby śmierci

Petro wielokrotnie zgłaszał groźby przeciwko swojemu życiu i życiu swojej rodziny, a także prześladowania przez rządowe organizacje bezpieczeństwa. 7 maja 2007 roku kolumbka armia pojmała dwóch podoficerów wywiadu armii kolumbkiej, którzy szpiegowali Petro i jego rodzinę w gminie Tenjo, Cundinamarca . Członkowie ci najpierw zidentyfikowali się jako członkowie Departamento Administrativo de Seguridad (DAS) kolumbkiej agencji wywiadowczej, ale ich twierdzenia zostały później odrzucone przez Andrésa Peñate, dyrektora agencji.

kampania prezydencka 2010

W 2008 roku Petro ogłosił swoje zainteresowanie kandydaturą na prezydenta na rok 2010. Odciął się od polityki rządu i wraz z Lucho Garzónem i Marią Emmą Mejią kierował frakcją dysydencką w Alternatywnym Biegunie Demokratycznym . Po rezygnacji Garzóna z partii, Petro zaproponował „wielkie narodowe porozumienie w celu zakończenia wojny w Kolumbii”, oparte na odsunięciu od władzy przestępczości zorganizowanej, oczyszczeniu systemu sądownictwa, reformie rolnej, demokratycznym socjalizmie i polityce bezpieczeństwa znacznie różniącej się od polityki prezydenta. Uribe. 27 września 2009 r. Gustavo Petro pokonał Carlosa Gavirię w prawyborach jako kandydat Alternatywnego Polaka Demokratów w wyborach prezydenckich w 2010 roku.

W wyborach prezydenckich, które odbyły się 30 maja 2010 roku, Petro wypadł lepiej niż przewidywały sondaże. Uzyskał łącznie 1 331 267 głosów, 9,1% całości, kończąc jako czwarty kandydat w ogólnej liczbie głosów, za Germánem Vargasem Llerasem i przed Noemí Sanínem .

Burmistrz Bogoty (2012-2014; 2014-2015)

Burmistrz Petro w 2012 roku.

Za rządów Petra posunięto takie środki, jak zakaz noszenia broni palnej, co doprowadziło do zmnizenia wskaźnika zabtw do najniższego poziomu od dwóch dekad; interwencje zostały przeprowadzone przez policję w dzielnicy El Bronx miasta, gdzie dokonano konfiskaty narkotyków i broni; utworzono Sekretariat Kobiet; inauguracja Centrum Obywatelskiego LGBTI; w przypadkach dozwolonych przez prawo utworzono również 49 ośrodków kontroli urodzeń i opieki aborcyjnej.

Petro zaproponował politykę ochrony mokradeł Bogoty i plan zachowania wody w obliczu globalnego ocieplenia . Zapowiedział też plany posadzenia ponad 200 000 drzew. Zgodnie z nakazem Trybunału Konstytucyjnego rozpoczął się proces eliminowania pojazdów zaprzężonych w zwierzęta wykorzystywanych przez zbieraczy odpadów, co spowodowało, że wiele osób straciło pracę; niektóre zostały zastąpione przez pojazdy samochodowe i dotacje.

W czerwcu 2012 roku Petro zakazał walk byków na arenie walk byków w Santamaria, co zostało później odrzucone przez Trybunał Konstytucyjny.

W obszarze zdrowia publicznego utworzono Mobilne Ośrodki Uwagi dla Narkomanów (CAMAD). Celem tych działań było zmnizenie zależności ubogich na ulicach sektora od dostawców środków odurzających, zapewniających pomoc psychologiczną i medyczną.

Podczas jego administracji Okręg uruchomił dwie przychodnie podstawowej opieki zdrowotnej w szpitalu San Juan de Dios, który został zamknięty w 2001 roku. Burmistrz obiecał, że przeznaczy środki na zakup terenu szpitala i ponowne otwarcie jednego z budynków kompleksu . Projekt został opóźniony z powodu zawieszenia przez rząd Cundinamarca sprzedaży nieruchomości. W dniu 11 lutego 2015 r., jako burmistrz Bogoty, ceremonia protokolarna ponownego otwarcia kompleksu szpitalnego San Juan de Dios została ostatecznie sformalizowana. Okręg kupił szpital z zamiarem jego ponownego otwarcia. W ostatnim miesiącu jego urzędowania, przed likwidacją Saludcoop w dniu 1 grudnia 2015 r., dzielnica miała trudności z nowymi pacjentami, którzy weszli w skład EPS Capital Salud.

Za rządów Petro rozpoczęło się stosowanie Zintegrowanego Systemu Transportu Publicznego (SITP), zainaugurowanego w połowie 2012 roku. Podobnie powstały dotacje wypłacane przez Okręg w celu obniżenia taryf Transmilenio. Z kolei od początku 2014 roku administracja przekazała 40% dotację do wartości biletu dla ludności zrzeszonej w SISBEN 1 i 2, na którą przeznaczyła 138 mld pesos. Dotacja ta nie była dostępna dla wszystkich osób od razu, ponieważ musiały zarejestrować się w bazie danych.

Petro zaproponował budowę metra dla miasta. Podczas swojej administracji zlecił badania infrastruktury metra kolumbko-hiszpańskiej firmie za 70 miliardów pesos, co zakończyło się sukcesem pod koniec 2014 roku. Plany metra zakontraktowane przez administrację Petra zostały odrzucone przez jego następcę Enrique Peñalosa, który zdecydował się na podwyższony system kolejowy z rzekomo niższymi wymaganymi inwestycjami i lepszym zasięgiem. Twierdzenia te zostały obalone przez kilka niezależnych badań, które wykazały, że zarówno społeczny, jak i ekonomiczny koszt systemu kolei naziemnej jest wyższy niż pierwotny system kolei podziemnej planowany przez poprzednią administrację.

Przypomnienie sobie czegoś

Podczas sprawowania urzędu burmistrza Petro stanął w obliczu procesu odwołania rozpoczętego przez partie opozycyjne i popartego podpisami ponad 600 000 obywateli. Po weryfikacji prawnej zweryfikowano 357 250 podpisów, znacznie więcej niż jest to wymagane przez prawo do rozpoczęcia procesu. W dniu 9 grudnia 2013 r. został usunięty ze swojej siedziby i objęty zakazem działalności politycznej przez 15 lat przez inspektora generalnego Alejandro Ordóñez Maldonado, na podstawie sankcji przewidzianych przez prawo. Jego sankcja była rzekomo spowodowana złym zarządzaniem i bezprawnymi dekretami podpisanymi podczas wdrażania jego systemu zbiórki odpadów. Doprowadziło to do protestu, który uznał posunięcie inspektora za kontrowersyjne, politycznie stronnicze i niedemokratyczne.

Pomimo wydania nakazu przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka, która zawiesiła sankcję nałożoną przez inspektora generalnego Ordoñeza, prezydent Juan Manuel Santos podtrzymał usunięcie, a Petro został odwołany ze stanowiska 19 marca 2014 r. W celu tymczasowego zastąpienia Santos wyznaczył na stanowisko Burmistrza Ministra Pracy Rafaela Pardo . 19 kwietnia 2014 r. sędzia Wyższego Trybunału Bogoty nakazał prezydentowi przestrzeganie zaleceń Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka. Petro został przywrócony na stanowisko burmistrza 23 kwietnia 2014 roku i zakończył swoją kadencję.

Kampania prezydencka 2018

Petro i jego koleżanka biegaczka Ángela Robledo (z lewej) otrzymują rekomendacje od Antanasa Mockusa (trzeci od lewej) i Claudii López Hernández (trzeci od prawej) na imprezie w Bogocie, podczas kampanii drugiej rundy, czerwiec 2018

W 2018 roku Gustavo Petro ponownie był kandydatem na prezydenta, tym razem uzyskując drugi najlepszy wynik w liczeniu głosów w pierwszej turze 27 maja i awansował do drugiej tury. Jego kampanię prowadzili publicyści Ángel Beccassino, Alberto Cienfuegos i Luis Fernando Pardo. Obywatele złożyli pozew przeciwko Ivánowi Duque, prawicowemu przeciwnikowi Petro, zarzucając przekupstwo i oszustwo. Sieć informacyjna Wradio upubliczniła pozew 11 lipca, który został przedstawiony CNE ("Consejo Nacional Electoral", Krajowa Rada Wyborcza, według hiszpańskiego akronimu). Stan pozwu określi Magistrado Alberto Yepes.

Platforma Petro podkreślała poparcie dla powszechnej opieki zdrowotnej, bankowości publicznej, odrzucenie propozycji rozszerzenia szczelinowania i wydobycia na rzecz inwestycji w czystą energię oraz reformę rolną. Przed drugą turą Petro otrzymał poparcie senatora elekta Antanasa Mockusa i senatora Claudii López Hernández, członków Zielonego Sojuszu .

W drugiej turze głosowania Duque wygrał wybory z ponad 10 milionami głosów, a Petro zajął drugie mice z 8 milionami głosów. Duque został otwarty 7 sierpnia; tymczasem Petro wrócił do Senatu.

Petro otrzymał groźby śmierci od paramilitarnej grupy Águilas Negras .

kampania prezydencka 2022

Petro z byłym hiszpańskim premierem José Luisem Rodríguezem Zapatero w 2022 r.

W 2021 roku Petro zadeklarował, że będzie startował w wyborach w 2022 roku. We wrześniu 2021 roku Petro ogłosił, że jeśli jego kampania się nie powiedzie, wycofa się z polityki, stwierdzając, że nie zamierza być „wiecznym kandydatem”. Platforma kampanii Petro obejmowała promowanie zielonej energii zamiast paliw kopalnych i zmnizanie nierówności ekonomicznych. Obiecał skupić się na zmianach klimatycznych i zmnizeniu emisji gazów cieplarnianych, które je powodują, kończąc poszukiwania paliw kopalnych w Kolumbii. Zobowiązał się również do podniesienia podatków dla najbogatszych 4000 Kolumbijczyków i powiedział, że neoliberalizm ostatecznie „zniszczy kraj”. Petro ogłosił również, że będzie otwarty na to, by prezydent Iván Duque stanął przed sądem za brutalność policji popełnioną podczas kolumbkich protestów w 2021 roku . Ponadto obiecał powołanie ministerstwa równości. Po zwycięstwie w prawyborach w ramach Paktu Historycznego, Petro wybrał afro-kolumbką działaczkę na rzecz praw człowieka i środowiska oraz laureatkę nagrody Goldman Environmental Prize, Francię Márquez, na swoją współtowarzyszkę.

Wśród kluczowych punktów swojego programu proponuje reformę rolną, aby przywrócić produktywność do 15 milionów hektarów ziemi, aby zakończyć „narkofeudalizm” (po hiszpańsku „narco-latifundismo”); wstrzymanie wszelkich nowych poszukiwań ropy naftowej w celu odzwyczajenia kraju od zależności od przemysłu wydobywczego i paliw kopalnych; infrastruktura dostępu do wody i rozwoju sieci kolejowej; inwestycje w edukację publiczną i badania; reforma podatkowa i reforma w dużej mierze sprywatyzowanego systemu opieki zdrowotnej. Petro zapowiedział, że jego pierwszym aktem prezydenta będzie ogłoszenie stanu nadzwyczajnego ekonomicznego w celu zwalczania powszechnego głodu. Opowiada postępowe propozycje dotyczące praw kobiet i kwestii LGBTQ. Petro oświadczył też, że przywróci stosunki dyplomatyczne z Wenezuelą. Zaproponował zwalczanie handlu kokainą w Kolumbii wraz z rozwojem legalnej marihuany i sprzeciwiał się ekstradycji oskarżonych przestępców narkotykowych do Stanów Zjednoczonych.

Petro i jego koleżanka, Francia Márquez, stanęli w obliczu licznych gróźb śmierci ze strony grup paramilitarnych na szlaku kampanii. Petro odwołał wiece w kawowym regionie Kolumbii na początku maja 2022 roku po tym, jak jego zespół bezpieczeństwa odkrył rzekomy spisek gangu La Cordillera. W odpowiedzi na tę i wiele innych podobnych sytuacji 90 wybranych urzędników i prominentnych osobistości z ponad 20 krajów podpisało list otwarty wyrażający zaniepokojenie i potępienie prób przemocy politycznej wobec Marqueza i Petra. W liście podkreślono również zabtwo ponad 50 liderów społecznych, związkowców, ekologów i innych przedstawicieli społeczności w 2022 roku. Sygnatariuszami listu byli m.in. były prezydent Ekwadoru Rafael Correa, amerykański językoznawca i filozof Noam Chomsky oraz członek francuskiego Zgromadzenia Narodowego Jean-Luc Mélenchona . Podczas kampanii Petro otrzymał wsparcie od zagranicznych polityków, m.in. byłego prezydenta Urugwaju José Mujica i byłego premiera Hiszpanii José Luisa Rodrígueza Zapatero .

Podczas kampanii jego oponenci mówili, że planował wywłaszczenia, jeśli zostanie prezydentem, i spierali się o podobieństwa z Nicolásem Maduro z Wenezueli . Propozycje Petro dotyczące zmiany krajowego modelu gospodarczego zostały skrytykowane za podniesienie podatków dla nieproduktywnych właścicieli ziemskich oraz za niepokojenie inwestorów naftowych i węglowych swoją platformą, aby przejść na czystą energię. Krytycy twierdzą, że jego wysiłki, aby przenieść więcej bogactwa Kolumbii na biednych, mogą zmienić Kolumbię w kolejną Wenezuelę, a także porównali jego pomysły z pomysłami z pierwszych dni rządu Hugo Cháveza w Wenezueli. W odpowiedzi podpisał 18 kwietnia dokument publiczny, w którym zobowiązał się nie dokonywać żadnych wywłaszczeń w przypadku wyboru. Podczas debaty prezydenckiej prowadzonej przez El Tiempo 14 marca kandydaci odpowiedzieli na pytanie o relacje z Wenezuelą i Nicolásem Maduro. Podczas gdy inni uczestnicy odpowiedzieli, stwierdzając, że Wenezuela jest dyktaturą i wyrażając niechęć do przywracania stosunków, Petro odpowiedział: „jeśli teoria jest taka, że ​​z dyktaturą nie można mieć stosunków dyplomatycznych, a Wenezuela jest, [to] dlaczego ten rząd ma stosunki ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, które są dyktaturą, być może gorszą [niż Wenezuela]?” Stwierdził też, że stosunki dyplomatyczne nawiązywane są z narodami, a nie z jednostkami. Podczas gdy chwalił byłego prezydenta Wenezueli Hugo Cháveza za wspieranie równości, Petro powiedział w wywiadzie dla francuskiej gazety Le Monde w maju 2022 roku, że Chávez popełnił „poważny błąd, łącząc swój program społeczny z przychodami z ropy”. Skrytykował także zaangażowanie Wenezueli w ropę przez prezydenta Maduro. Petro argumentował, że „Wenezuela Maduro i Kolumbia Duque są bardziej podobne, niż się wydaje”, wskazując na zaangażowanie administracji Duque w energię nieodnawialną i „autorytarny dryf” obu rządów. Generał Eduardo Zapateiro, dowódca Armii Narodowej Kolumbii, również skrytykował Petro podczas kampanii, wywołując kontrowersje.

Petro otrzymał najwięcej głosów w pierwszej turze, która odbyła się 29 maja, ale zabrakło mu 50% wymaganych do uniknięcia drugiej tury. On i Márquez zmierzyli się z byłym burmistrzem Bucaramanga i biznesmenem Rodolfo Hernándezem Suárezem i jego koleżanką biegnącą Marelen Castillo w drugiej turze 19 czerwca. Tuż po pierwszej rundzie, Luis Gilberto Murillo, który był pierwszym kolegą Sergio Fajardo z biletu Hope Center Coalition, zatwierdził Petro do drugiej rundy. W drugiej turze Petro i Márquez wygrali wybory, zdobywając 50,44% poparcia przeciwko Hernándezowi.

Polityki i poglądy

Sprawy zagraniczne

Petro miał niejednoznaczną pozycję w Wenezueli pod rządami Hugo Cháveza i Nicolása Maduro . Chociaż nie potępił łamania praw człowieka ani nie określił Maduro jako dyktatora, w przeciwieństwie do Ivána Duque, nie wyraził nieograniczonego poparcia, w przeciwieństwie do przywódców takich jak Evo Morales .

W 1994 roku Petro spotkał się z Chavezem w Bogocie, kiedy ten ostatni spotkał się z członkami M-19. Po śmierci Cháveza w 2013 roku Petro stwierdził, że jest „wielkim przywódcą Ameryki Łacińskiej”, mówiąc: „Żyłeś w czasach Cháveza i może myślałeś, że jest klaunem. Zostałeś oszukany. Żyłeś w czasach wielkiego Ameryki Łacińskiej lider". Wyraził też: „Nawet jeśli wielu go nie lubi, Hugo Chávez będzie człowiekiem, który zostanie zapamiętany przez historię Ameryki Łacińskiej, jego krytycy zostaną zapomniani”.

W 2016 roku Petro ironizował na temat kryzysu w Wenezueli, w roku, w którym szerzyły się niedobory i niedożywienie, zamieszczając na Twitterze zdjęcie supermarketu z pełnymi półkami i mówiąc: „Poszedłem do supermarketu w Caracas i zobacz, co znalazłem. Czy RCN mnie oszukał?”.

W wywiadzie udzielonym w 2018 roku w Al punto meksykański dziennikarz Jorge Ramos zapytał Petro, czy uważa Hugo Cháveza za przywódcę politycznego, na co Petro odpowiedział, że wierzy, że „został wybrany popularnie”, ale autorytaryzm w Wenezueli pod rządami Nicolása Maduro stawia koniec wszystkich wolności.

W 2022 roku w programie telewizyjnym Con el mazo dando Maduro zaatakował lewicowych liderów w regionie, którzy krytykowali jego rząd, w tym prezydenta Chile Gabriela Borica, prezydenta Peru Pedro Castillo i Petro, oświadczając: „Każdego dnia jest kampania przeciwko Wenezueli. Wyłoniło się tchórzliwe lewe skrzydło, które opiera swój dyskurs na atakowaniu udanego, zwycięskiego modelu boliwariańskiego. Atakując dziedzictwo historyczne i atakując mnie jako prezydenta. Nie mają moralności, nie mają poziomu, by atakować rewolucję boliwariańską”. Petro odpowiedział w mediach społecznościowych, mówiąc: „Sugeruję Maduro, aby przestał znieważać. Tchórze to ci, którzy nie akceptują demokracji”, dodając: „Wyciągnij Wenezuelę z ropy, zabierz ją do najgłębszej demokracji, jeśli musisz odejść, zrób to. "

Po wynikach wyborów prezydenckich w Kolumbii w 2022 r. Maduro pogratulował Petro zwycięstwa, mówiąc: „Gratuluję Gustavo Petro i Francii Marquez historycznego zwycięstwa w wyborach prezydenckich w Kolumbii. w obronie drogi demokracji i pokoju. Nowe czasy są na horyzoncie dla tego bratniego kraju”.

Uwagi

Bibliografia

Zewnętrzne linki