Święto Henryka -Henry Holiday

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Święto Henryka w latach 70. XIX wieku

Henry Holiday (17 czerwca 1839 – 15 kwietnia 1927) był brytkim malarzem historycznym i pejzażowym, projektantem witraży, ilustratorem i rzeźbiarzem. Należy do szkoły artystycznej Prerafaelitów .

Życie

Wczesne lata i szkolenia

Ostatnia Wieczerza : panel w kościele św Czad, Kirkby

Holiday urodził się w Londynie. Wykazał wczesne zdolności do sztuki i otrzymał lekcje od Williama Cave'a Thomasa . Uczęszczał do akademii sztuki w Leigh (gdzie kolegą był Frederick Walker ), aw 1855, w wieku 15 lat, został przyjęty do Royal Academy Schools . Dzięki przyjaźni z Albertem Moore i Simeonem Solomonem został przedstawiony artystom Dante Gabriel Rossetti, Edward Burne-Jones i William Morris z Bractwa Prerafaelitów . Ruch ten miał mieć decydujące znaczenie w jego przyszłym życiu artystycznym i politycznym.

W tym samym 1855 roku Holiday odbył podróż do Krainy Jezior . Miała to być pierwsza z wielu wypraw w te okolice, gdzie często spędzał długie wakacje. Będąc tam, spędzał dużo czasu na szkicowaniu widoków, które miały być widziane z różnych wzgórz i gór. Napisał: „Dla skoncentrowanego piękna, nie wiem nic, co mogłoby się równać z jeziorami i górami Westmorland, Cumberland i Lancashire”.

Obrazy

Holiday pracował zarówno w olejach, jak i akwarelach. W 1858 jego pierwszy obraz, pejzaż, został wystawiony w Akademii Królewskiej i natychmiast sprzedany; od tego roku jego prace były często pokazywane w Akademii i poza nią. Inne zdjęcia to:

  • Mieszczan Calais (1859).
  • Oblubienica i córki Jerozolimy (1861–63). Holiday wyjaśnia w swoich Reminiscencjach, że obraz był „bardziej ambitny niż wszystko, co dotychczas robiłem”. Pokazywał córki jerozolimskie pytające Oblubienicę, dokąd poszedł jej Ukochany (zob . Pieśń nad Pieśniami 6:1) i stojąca na wysokości 4 stóp i 6 cali na 3 stopy, zawierająca siedem postaci (w tym małą dziewczynkę) i pełne tło z listowia. Rozpoczął pracę nad nim w scenerii północnej Walii w 1861 r., ale w 1863 r. został odrzucony przez komisję selekcyjną Akademii Królewskiej, w przeciwieństwie do jego dwóch poprzednich obrazów z postaciami. Holiday określił to jako „ciężki cios”, ale „w tym roku odrzucenia miały tak niezwykły charakter, a pokaz prac na ścianach był tak kiepski, że rozpętała się ogólna burza oburzenia” ( Wspomnienia, s. 95). Zgodnie z sugestią Holmana Hunta, kilka odrzuconych obrazów zostało wystawionych w Cosmopolitan Club, który przyciągnął uwagę i uznanie odwiedzających, w tym Williama Makepeace'a Thackeray'a (s. 96). James McNeill Whistler wyróżnił obraz Holidaya i powiedział „Chcesz powiedzieć, że to odrzucili!”. Richard Redgrave, sam członek Akademii Królewskiej, próbował przeprosić i wyjaśnić wybór Akademii Królewskiej, mówiąc: „Wiesz, że nie mogą powiesić wszystkiego, co jest w higgledy-piggledy”; na co Whistler odpowiedział: „Dlaczego, jak nazywasz swoją obecną wystawę, czy to nie jest higgle – a szczególnie świnia?” (s. 96). Obraz został kupiony od artysty przez Thomasa Milwarda Kitchina, później z Great Down w Seale, Surrey, ale teraz zniknął. Istnieje jednak całostronicowa ilustracja między s. 96–97 Reminiscencji .
  • Panny Renu (1879). Tematyka została zaczerpnięta z opery Wagnera Das Rheingold . Aby właściwie zwizualizować obraz, Holiday wymodelował w glinie trzy panny nadreńskie i umieścił je w zbiorniku z niebiesko-zieloną wodą wraz z glinianymi „kamieniami”.
  • Dante i Beatrice, wystawiony w Galerii Grosvenor w 1883 roku. W 1881 roku Holiday pojechał do Florencji, aby zrobić studia do tego obrazu i przeprowadził drobiazgowe badania, aby upewnić się, że obecne są prawidłowe budynki i elementy architektoniczne. Stworzył również modele niektórych budynków z gliny, aby stworzyć scenerię. Gołębie na zdjęciu zostały namalowane przez Johna Trivett Nettleship .
  • Charity, projekt witrażu (1887, Royal Academy), Terpsychora, Kleopatra, Sen, Lutniarz, Świątynia Philae, Hawes Water (1918, akwarela) i wiele innych.

Holiday spędzał dużo czasu w pracowniach Sir Edwarda Burne-Jonesa, gdzie spotykały się grupy artystów, aby dyskutować, wymieniać się pomysłami i wymieniać je. W twórczości Holidaya widać wpływ Burne-Jonesa.

Witraż

Modello lub rysunek do trzypanelowego witrażu w Royal Ontario Museum

W 1861 roku Holiday przyjął stanowisko projektanta witraży dla Powell's Glass Works, po tym jak Burne-Jones odszedł do pracy dla Morris & Co. W tym czasie zrealizował ponad 300 zleceń, głównie dla klientów w Stanach Zjednoczonych. Wyjechał w 1891 roku, aby założyć własną hutę szkła w Hampstead, produkującą witraże, mozaiki, emalie i przedmioty sakralne.

Witraż Holiday'a można znaleźć w całej Wielkiej Brytanii. Niektóre z jego najlepszych znajdują się w kaplicy Worcester College w Oksfordzie (ok. 1865); Opactwo Westminsterskie (okno pamięci Isambarda Kingdom Brunela, 1868); Kościół św. Łukasza, miasto Kentish ; Św. Maria Magdalena, Paddington (1869); i Chartered Accountants' Hall, Moorgate. W 2018 roku cztery jego witraże zostały ponownie zainstalowane w sali Biegłych Rewidentów po prawie 50 latach zagubienia po ich usunięciu w celu rozbudowy w 1970 roku.

Inna praca i życie osobiste

Studium draperii
Polowanie na Snarka, tablica 1
Oak Tree House w Hampstead, zaprojektowany na wakacje przez Basila Champneys

Holiday stworzył także rzeźbę, w 1861 roku wyprodukował utwór zatytułowany Sen, który spotkał się z przychylnym zainteresowaniem krytyków.

Holiday pracował przez pewien czas dla architekta Williama Burgesa, dostarczając obrazy ścienne i sufitowe dla Worcester College w Oxfordzie (1863–64) oraz obrazy mebli – w tym Śpiąca Królewna na zagłówek sypialni – w londyńskim domu Burgesa, The Tower House . Łóżko Sleeping Beauty znajduje się teraz w kolekcji Galerii Sztuki i Muzeum Higginsa w Bedford. Holiday ma cztery obrazy olejne w brytkich narodowych kolekcjach publicznych.

W październiku 1864 roku Holiday poślubił Catherine Raven i przeprowadzili się do Bayswater w Londynie. Jego żona była utalentowaną hafciarką, która pracowała dla Morris & Co. Mieli jedną córkę, Winifred.

W 1867 roku Holiday po raz pierwszy odwiedził Włochy i zainspirował się oryginalnością artystów renesansu, których tam widział. W 1871 wyjechał na Cejlon w ramach „Eclipse Expedition”. Jego rysunki astronomiczne były następnie publikowane w prasie ogólnopolskiej i cieszyły się dużym zainteresowaniem.

Po powrocie do Anglii w 1872 roku zlecił architektowi Basilowi ​​Champneysowi zaprojektowanie nowego domu rodzinnego w Branch Hill w Hampstead, który nazwano „Oak Tree House”. W 1888 roku gościem był William Gladstone .

W styczniu 1874 roku Lewis Carroll zlecił Holidayowi zilustrowanie Polowania na Snark . Przez całe życie pozostał przyjacielem autora. Ilustracja Holiday do rozdziału Los bankiera może zawierać odniesienia do ryciny The Image Breakers Marcusa Gheeraertsa Starszego, do obrazu Williama Sidneya Mounta Gracz w kości oraz do fotografii Benjamina Duchenne'a użytej do rysunku w Charles Darwin . s Wyrażanie emocji u człowieka i zwierząt .

Od 1899 Holiday pracowała z Jessie Mothersole jako asystentka w studio i pozostała blisko związana z rodziną aż do śmierci Holidaya. W 1906 Holiday podarował Mothersole rysunek swojej córki Winifred, który później został przejęty przez British Museum .

W 1907 roku Holiday pojechał do Egiptu, malując serię akwareli i ilustracji na tematy starożytnego Egiptu. Zostały one wystawione w Walker's Gallery w Londynie w marcu 1908 roku wspólnie z Mothersole, który od 1903/4 pracował nad egipskimi rysunkami archeologicznymi i akwarelami. W latach 1907-08 zlecił budowę domu letniskowego Betty Fold w swojej ulubionej części Pojezierza .

W latach 1912-1919 namalował absydę wschodniego krańca kościoła św. Benedykta w Small Heath w Birmingham, przedstawiającą Chrystusa w chwale z aniołami i świętymi w arkadach, poniżej, w stylu bizantkim.

Holiday przez całe życie był socjalistą i wraz z żoną Kate i córką Winifred wspierał ruch sufrażystek . Rodzina była bliskimi znajomymi Myry Sadd Brown i Emmeline Pankhurst oraz jej córki i organizowała lokalne spotkania sufrażystek w Lake District.

Holiday zmarł 15 kwietnia 1927 roku w Londynie, dwa lata po swojej żonie Kate. Jego bratanek, Gilbert Holiday (1879-1937), syn Sir Fredericka Holidaya, był również artystą, który również ma obrazy w brytkich kolekcjach.

Zobacz też

Uwagi

Bibliografia

  • Wakacje, Henryku. Witraż jako sztuka (1896).
  • Wakacje, Henryku. Sztuka i indywidualizm (1903)
  • Wakacje, Henryku. Wspomnienia mojego życia (Heinemann Londyn, 1914).
  • Carroll, Lewis. Polowanie na Snark an Agony, w Eight Fits (Londyn: MacMillan & Co., 1876).
  • Różny. Słynne obrazy, tom 1 (Cassell, 1891), nr. 1.
  • Mackay, Angus M. Henry Holiday i jego sztuka . Artykuł z The Westminster Review, tom 158 (1902) s. 391 ff.
  • Dzieło dekoracyjne pana Henry'ego Holidaya ( Studio International, tom 46, 1909) s. 106–115.
  • Baldry, AL Henry Holiday (kwartalnik Walkera, nr 31-32, wyd. Londyn: Walker's Galleries, 1930).
  • Henry Holiday 1839-1927, katalog wystawy (Londyn: William Morris Gallery, Walthamstow, 1989).
  • Wilcox, Scott i Newall, Christopher. Wiktoriańskie akwarele pejzażowe (Hudson Hills, 1992) s. 190.
  • Cohen, Morton N . i przebudzenie, Edwardzie. Lewis Carroll i jego ilustratorzy (Macmillan, Londyn, 2003) s. 22–27.

Zewnętrzne linki