Stacja Woodleigh MRT -Woodleigh MRT station

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

NE11
Woodleigh
兀里
உட் லீ
Woodleigh
Stacja Mass Rapid Transit (MRT)
Widok peronów stacji naprzeciw schodów ruchomych, które łączą się z poziomem hali nad peronami.
Poziom peronu stacji Woodleigh
Informacje ogólne
Lokalizacja 400 Upper Serangoon Road, Singapur 347695
Współrzędne 01°20′21″N 103°52′15″E / 1.33917°N 103.87083°E / 1.33917; 103.87083 Współrzędne: 01°20′21″N 103°52′15″E / 1.33917°N 103.87083°E / 1.33917; 103.87083
Obsługiwany przez SBS Transit Ltd ( ComfortDelGro Corporation )
Linie)
Platformy 2 ( 1 platforma wyspowa )
Budowa
Typ struktury Pod ziemią
Dla osób niepełnosprawnych TAk
Historia
Otwierany 20 czerwca 2011 ; 11 lat temu ( 2011-06-20 )
Pasażerowie
Październik 2021 3313 dziennie
Usługi
Stacja poprzedzająca Masowy szybki tranzyt Śledzenie stacji
Potong Pasir
w kierunku HarbourFront
Linia północno-wschodnia Serangoon
w kierunku Punggolu
Lokalizacja
Mapa systemu kolei Singapuru z kolorem każdej linii i czerwoną kropką wskazującą położenie stacji Woodleigh w Singapurze.
Mapa systemu kolei Singapuru z kolorem każdej linii i czerwoną kropką wskazującą położenie stacji Woodleigh w Singapurze.
Woodleigh
Stacja Woodleigh w Singapurze

Stacja Woodleigh MRT to podziemna stacja Mass Rapid Transit (MRT) na linii North East (NEL), w Bidadari w Singapurze . Stacja znajduje się pod Upper Serangoon Road, w pobliżu skrzyżowania z Upper Aljunied Road. Obsługiwane obszary obejmują Stamford American International School, Avon Park i dawne kolumbarium Mount Vernon . Stacja będzie obsługiwała rozwijające się Bidadari Estate i Woodleigh Residences.

Woodleigh został po raz pierwszy ogłoszony wraz z 16 stacjami NEL w marcu 1996. Chociaż został ukończony wraz z resztą NEL w czerwcu 2003, stacja pozostała zamknięta z powodu braku lokalnych wydarzeń. Ostatecznie został otwarty w czerwcu 2011 roku. Podobnie jak większość stacji NEL, jest wyznaczonym schronem Obrony Cywilnej . Na stacji Woodleigh znajduje się publiczna grafika Art-in-Transit w zwolnionym tempie autorstwa April Ng, przedstawiająca dojeżdżających do pracy codzienne życie, na 30 panelach cynkowych.

Historia

Projekt linii północno-wschodniej (NEL), który został po raz pierwszy zaproponowany w 1984 r., otrzymał zgodę rządu w styczniu 1996 r. Stacja Woodleigh była jedną z szesnastu stacji NEL ogłoszonych przez ministra komunikacji Mah Bow Tan w marcu tego roku. Aby zminimalizować koszty operacyjne, nie planowano otwarcia Woodleigh wraz z innymi stacjami NEL. Zamierzano wybudować tylko powłokę konstrukcyjną stacji Woodleigh, ale później zdecydowano się na jej pełną budowę, gdyż droższe byłoby czekanie do późnizego ukończenia stacji ze stanu surowego.

Kontrakt na budowę stacji i 2,5 km (1,6 mil) wierconych tuneli został przyznany spółce joint venture składającej się z Wayss & Freytag, Econ Corporation i Chew Eu Hock Construction. Kontrakt o wartości 317 mln USD ( 315 mln USD w 2020 r.) obejmował budowę sąsiedniej stacji Serangoon i wiaduktu kołowego wzdłuż Upper Serangoon Road. Chociaż stacja była w pełni wyposażona i gotowa do działania w 2003 r., minister transportu Yeo Cheow Tong wyjaśnił w lipcu, że stacja może nie zostać otwarta przez siedem lub osiem lat. Stacja miała zacząć działać, gdy teren wokół niej zostanie odpowiednio zagospodarowany.

W związku z przygotowaniami do otwarcia stacji trwającymi od drugiej połowy 2010 roku, korespondent transportowy The Straits Times Christopher Tan spekulował, że stacja zostanie otwarta w połowie 2011 roku, aby obsługiwać nowe inwestycje w okolicy. Na marcowej sesji parlamentarnej minister transportu Raymond Lim potwierdził, że stacja Woodleigh zostanie otwarta 20 czerwca 2011 r. Przed otwarciem stacja została wyremontowana i przemalowana, a personel SBS Transit przetestował wyposażenie i oświetlenie stacji.

W dniu otwarcia kilku pasażerów, którzy nie wiedzieli o otwarciu stacji Woodleigh, wysiadło tam przypadkowo, zamierzając wysiąść na sąsiedniej stacji Serangoon. Operator SBS Transit wysłał kilku pracowników do pomocy zdezorientowanym pasażerom. Inni ciekawscy pasażerowie wysiedli, aby obejrzeć wnętrze stacji lub spróbować alternatywnej trasy ze stacji.

Incydent bezpieczeństwa

W dniu 18 kwietnia 2017 r. stacja Woodleigh została zamknięta na około trzy godziny po tym, jak w różnych micach na stacji znaleziono podejrzaną substancję. O 13:49 SBS Transit ogłosił, że wszystkie pociągi ominą stację Woodleigh z powodu „incydentu bezpieczeństwa”, chociaż stacja została ponownie otwarta o 16:20 po tym, jak policja ustaliła, że ​​substancja jest mąką do pieczenia. Tego samego dnia władze aresztowały 69-letniego mężczyznę za „spowodowanie alarmu publicznego” i wezwały dwóch innych mężczyzn do pomocy w policyjnym śledztwie. Śledztwo ujawniło, że trzej mężczyźni byli członkami grupy biegowej Seletar Hash House Harriers, która zamierzała wytyczyć szlak dla innych biegaczy (tzw. haszowanie). Odpowiedzialny człowiek został ukarany grzywną w wysokości 1000 S$ (733 USD) za spowodowanie naruszenia porządku publicznego .

Szczegóły stacji

Wejście do stacji z łukowymi cynkowymi dachami, w tle budynki w trakcie budowy
Wyjście A ze stacji przed rozwijającą się osiedlem Bidadari

Stacja Woodleigh obsługuje linię północno-wschodnią (NEL) kolei MRT w Singapurze i znajduje się między stacjami Potong Pasir i Serangoon. Kod stacji to NE11. Stacja będąca częścią NEL jest obsługiwana przez SBS Transit. Stacja działa codziennie od około 6:00 do 12:15 . Częstotliwości pociągów wahają się od 2,5 do 5,0 minut. Stacja znajduje się pod Upper Serangoon Road, w pobliżu skrzyżowania z Upper Aljunied Road. Stacja ma trzy wejścia, obsługujące Stamford American International School, Mount Vernon Columbarium i Mount Vernon Sanctuary, a także różne osiedla mieszkaniowe w okolicy, takie jak Avon Park. Stacja Woodleigh będzie obsługiwać także rozwijające się osiedle Bidadari . Stacja znajduje się obok Woodleigh Residences – przyszłego zintegrowanego kompleksu handlowo-mieszkaniowego części przyszłego centrum miasta osiedla, w którym znajdzie się węzeł autobusowy.

Każde z trzech wejść ma zakrzywiony daszek z aluminiowymi żaluzjami; są one połączone z postojami taksówek i przystankami autobusowymi w pobliżu dworca. Okna przy wejściach pozwalają osobom dojeżdżającym do pracy mieć widok na otoczenie dworca. Stacja jest wyznaczona jako schron Obrony Cywilnej (CD): ma pomieścić co najmniej 7500 osób i wytrzymać naloty i ataki chemiczne. Sprzęt niezbędny do działań w schronie CD montowany jest na amortyzatorach, aby zapobiec uszkodzeniom podczas bombardowania. Gdy zasilanie elektryczne schronu zostanie przerwane, istnieją zapasowe generatory, które podtrzymują działanie. Schronisko posiada wbudowane komory dekontaminacyjne oraz suche toalety z pojemnikami na odpady, które wyślą ludzkie odchody poza schron.

Podobnie jak wszystkie inne stacje NEL, perony są dostępne dla wózków inwalidzkich. Dotykowy system, składający się z płytek z zaokrąglonymi lub wydłużonymi wypukłymi ćwiekami, prowadzi przez stację niedowidzących osób dojeżdżających do pracy. Dedykowane trasy dotykowe łączą wejścia stacji z peronami.

Dzieła publiczne

Grafika w tle, z otwartym widokiem na perony jeden poziom niżej, wzięta z poziomu hali
Grafika stacji na poziomie hali

Zamówiony w ramach programu Art-in-Transit sieci MRT, prezentacja publicznych dzieł sztuki w sieci MRT, Slow Motion April Ng jest wyświetlany na ścianach stacji na poziomie hali. Praca ta, będąca „migawką” życia mikiego Singapuru, została wydrukowana na trzydziestu cynkowych panelach i przedstawia osoby dojeżdżające do pracy na co dzień.

Ng wcześniej używała fototrawiarstwa do tworzenia zdjęć swoich przyjaciół jako prezentów pożegnalnych; prezenty zostały dobrze przyjęte i dlatego postanowiła ponownie wykorzystać tę technikę w Slow Motion . Ng wykorzystał zdjęcia, które ukazywały różnorodność kultury Singapuru, przedstawiając ludzi wszystkich ras i grup wiekowych. Zdjęcia zrobiła sama, wykorzystując jako obiekty pracowników LTA i ekipę budowlaną stacji Woodleigh, a także zdjęcia swoich przyjaciół, męża i syna. LTA chciało, aby prace Art-in-Transit miały element „odnajdywania drogi”, który pomagałby kierować dojeżdżających do peronów lub ze stacji, a Ng próbował to osiągnąć, upewniając się, że niektóre zdjęcia przedstawiają ludzi poruszających się w odpowiednim kierunku.

Ng wybrała cynk zamiast miedzi, ponieważ zdjęcia, które zrobiła, lepiej odwzorowywały się w cynku. Wybór cynku dobrze wpisuje się w projekt stacji, w której zastosowano cynk w materiałach dachowych. Wysoka wilgotność Singapuru spowodowała problemy podczas procesu fotograwerowania. Aby stworzyć obrazy, na płyty cynkowe trzeba było nałożyć folię polimerową . Wilgoć powodowała, że ​​folia natychmiast przywierała do płyt, tak że nie można było jej regulować. Ng był w stanie rozwiązać problem, spryskując folię i płytki wodą przed nałożeniem folii.

Bibliografia

Bibliografia

Zewnętrzne linki